Home | Contact
     ISSN 2149-2042
     e-ISSN 2149-4606
 
 
 
Volume : 35 Issue : 1 Year : 2020



Current Issue Archive Popular Articles Ahead of Print




Index














Membership




Applications



 
Does Upper Extremity Proprioceptive Training Have an Impact on Functional Outcomes in Chronic Stroke Patients? [Medeniyet Med J]
Medeniyet Med J. 2020; 35(2): 91-98 | DOI: 10.5222/MMJ.2020.48752  

Does Upper Extremity Proprioceptive Training Have an Impact on Functional Outcomes in Chronic Stroke Patients?

Numan Melik Öcal1, Nuray Alaca2, Mehmet Kerem Canbora3
1Numan Melik Öcal, Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Erenkoy Physical Therapy and Rehabilitation Hospital, Istanbul, Turkey
2Nuray Alaca, Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, Acibadem Mehmet Ali Aydinlar University, Istanbul, Turkey
3Mehmet Kerem Canbora, Department of Orthopedics and Traumatology, School of Medicine, Uskudar University, Istanbul, Turkey

Aim: To investigate the effect of upper extremity proprioceptive training on spasticity and functional motor skills in patients with chronic hemiplegia after stroke.
Methods: Thirty chronic hemiplegic patients (17 females, 13 males; 66.47 ± 12.55 years) admitted to XXX University Physiotherapy and Rehabilitation Application and Research Center with a diagnosis of chronic hemiplegia after stroke were included in the study. Patients were divided into two groups. The first group received a conventional physiotherapy program (PTR) 5 days a week and the second group added a proprioceptive training program (PTR-PT) 5 days a week. Before and after 6 weeks; modified ashworth scale (MAS), Fugl-Meyer upper extremity motor evaluation scale (FMA) and action-research-arm-test (ARAT) and motor activity log-28 scale (MAL-28). SSPS-22.0 program was used statistically and p <0.05 was considered significant.
Results: There was no difference in MAS before and after treatment in the groups (p>0.05). There was significant improvement in both PTR (p<0.05) and PTR-PT groups (p<0.001) for the FMA, ARAT and MAL-28. Although it was better than the PTR group, there was a significant result in favor of PTR- PT only on the MAL-28 (p<0.05). İt was determined that adding proprioception-based exercises had the greatest effect on FMA, ARAT and MAL-28 in the evaluation of the effect size (>0.3).
Conclusion: It was observed that upper extremity proprioceptive training showed better results in patients with chronic hemiplegia after stroke than conventional therapy in increasing the frequency and quality of movement in upper extremity. This result shows that proprioceptive training programs should be added to stroke rehabilitation methods.

Keywords: Hemipleji, proprioseptif eğitim, üst ekstremite, fonksiyonellik, rehabilitasyon


Kronik İnme Hastalarında Üst Ekstremite Proprioseptif Eğitimin Fonksiyonel Sonuçlara Etkisi Var mıdır?

Numan Melik Öcal1, Nuray Alaca2, Mehmet Kerem Canbora3
1Numan Melik Öcal, Erenköy Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, İstanbul
2Nuray Alaca, Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, İstanbul, Türkiye
3Mehmet Kerem Canbora, Üsküdar Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, İstanbul

Amaç: İnme sonrası, kronik hemipleji olan hastalarda üst ekstremite proprioseptif eğitimin spastisite, fonksiyonel motor beceriler ve günlük yaşam aktivitesi üzerine etkisini araştırmak amaçlanmaktadır.
Yöntem: XXXX Üniversitesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Uygulama ve Araştırma Merkezine inme sonrası, kronik hemipleji tanısı ile başvuran 30 kronik hemiplejik birey (17 kadın, 13 erkek; 66.47±12,55 yaş) çalışmaya dahil edildi. Hastalar iki guba ayrıldı. Birinci gruba haftada 5 gün konvansiyonel fizyoterapi programı (FTR), ikinci gruba ise bu programa ek olarak haftada 5 gün proprioseptif eğitim programı (PE) eklenmiştir. Hastaların tedavi öncesi ve 6 hafta sonrasında; modifiye ashworth ölçeği (MAÖ), Fugl-Meyer Üst Ekstremite Motor Değerlendirme Ölçeği (FÜM), Action-Research-Arm-Testi (ARAT), Motor Aktivite Günlüğü-28 Ölçeği (MAG-28) uygulandı. İstatiksel olarak SSPS-22,0 programı kulanıldı ve p<0,05 anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Hastaların grup içinde tedavi öncesi ve sonrası değerlerinde MAÖ üzerine bir fark görülmezken (p>0,05), FÜM, ARAT ve MAG-28 ölçeklerinde istatiksel olarak hem FTR (p<0,05) hem de FTR-PE grubunda (p<0,001) iyileşme yönünde anlamlılık vardı. Gruplar arasında FTR ve PE grubunun sonuçları; FTR grubuna göre daha iyi çıkmasına rağmen, sadece MAG-28 ölçeğinde FTR ve PE lehine anlamlı sonuç vardı (p<0,05). Etki büyüklüğünün değerlendirilmesinde, propriyosepsiyonu temel alan egzersizlerin tedaviye eklenmesinin FMA, ARAT ve MAL-28 üzerinde en büyük etkiye sahip olduğu belirlenmiştir (> 0.3).
Sonuç: İnme sonrası, kronik hemipleji olan hastalarda üst ekstremite proprioseptif eğitiminin üst ekstremitede hareket sıklığı ve kalitesini artırmada konvansiyonel tedaviye göre daha iyi sonuç gösterdiği görülmüştür. Bu sonuç inme rehabilitasyon yöntemlerine proprioseptif eğitim programlarının da eklenmesi gerektirdiğini bize göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Hemiplegia, proprioceptive training, upper extremity, functionality, rehabilitation


Numan Melik Öcal, Nuray Alaca, Mehmet Kerem Canbora. Does Upper Extremity Proprioceptive Training Have an Impact on Functional Outcomes in Chronic Stroke Patients?. Medeniyet Med J. 2020; 35(2): 91-98

Corresponding Author: Nuray Alaca, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar





 

  Copyright © 2019 MEDJ All Rights Reserved