Serum Interleukin-40 and Soluble CD40 Ligand as Complementary Biomarkers for Disease Activity in Multiple Sclerosis Patients

Objectives: Multiple sclerosis (MS) is a complex autoimmune disease of the central nervous system for which reliable biomarkers of disease activity remain an unmet need. Interleukin-40 (IL-40) and soluble CD40 ligand (sCD40L) have been proposed to play roles in the pathogenesis of autoimmune diseases. This study aimed to evaluate serum levels of IL-40 and sCD40L as biomarkers of disease activity in MS patients, and to compare their diagnostic and monitoring performance between MS patients and healthy controls.
Methods: One hundred twenty MS patients were recruited from the Department of MS at the Baghdad Teaching Hospital and divided into two groups based on disease status: active (n=60) and inactive (n=60). Additionally, 57 matched healthy individuals were included as controls. A sandwich enzyme-linked immunosorbent assay was used to measure the serum levels of IL-40 and sCD40L in blood samples from each participant.
Results: Both active and inactive patient cohorts showed significantly higher serum levels of IL-40 (44.25±8.57 ng/mL and 38.98±11.31 ng/mL, respectively) compared with their control group (20.82±14.27 ng/mL) (p=0.005). Likewise, sCD40L concentrations were elevated in both active (2155.59±587.02 pg/mL) and inactive (1885.23±851.32 pg/mL) patients compared with controls (849.79±341.87 pg/mL; p=0.0006). IL-40 correlated positively with sCD40L (r=0.399, p=0.005). The receiver operating characteristic analysis showed high diagnostic performance for IL-40 (area under the curve =0.873; sensitivity 87.5%; specificity 76.7%) and sCD40L (area under the curve =0.901; sensitivity 92.5%; specificity 81.7%).
Conclusions: Both IL-40 and sCD40L are significantly elevated in MS and exhibit promising diagnostic validity. These biomarkers may serve as complementary tools for monitoring MS disease activity and progression, offering potential value in clinical practice and therapeutic decision-making.

Keywords: Multiple sclerosis, interleukin-40, soluble CD40 ligand, biomarker, disease activity

Multipl Skleroz Hastalarında Hastalık Aktivitesinin Tamamlayıcı Biyobelirteçleri Olarak Serum

Amaç: Multipl skleroz (MS), merkezi sinir sisteminin karmaşık bir otoimmün hastalığıdır ve hastalık aktivitesinin güvenilir biyobelirteçleri hala karşılanmamış bir ihtiyaçtır. Interlökin-40 (IL-40) ve çözünür CD40 ligandının (sCD40L) otoimmün hastalıkların patogenezinde rol oynadığı öne sürülmüştür. Bu çalışma, MS hastalarında hastalık aktivitesinin biyobelirteçleri olarak IL-40 ve sCD40L serum düzeylerini değerlendirmek ve MS hastaları ile sağlıklı kontrol grubu arasında bu belirteçlerin tanı ve izleme performansını karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır.
Yöntemler: Bağdat Eğitim Hastanesi MS Bölümünden 120 MS hastası seçildi ve hastalık durumuna göre aktif (n=60) ve inaktif (n=60) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Ayrıca, 57 eşleştirilmiş sağlıklı birey kontrol grubu olarak dahil edildi. Her katılımcının kan örneklerinde IL-40 ve sCD40L serum düzeylerini ölçmek için sandviç enzim bağlı immünosorbent testi kullanıldı.
Bulgular: Hem aktif hem de inaktif hasta kohortları, kontrol grubuna (20,82±14,27 ng/mL) kıyasla (p=0,005) anlamlı olarak daha yüksek IL-40 serum düzeyleri (sırasıyla 44,25±8,57 ng/mL ve 38,98±11,31 ng/mL) gösterdi. Benzer şekilde, sCD40L konsantrasyonları, aktif (2155,59±587,02 pg/mL) ve inaktif (1885,23±851,32 pg/mL) hastalarda kontrol grubuna (849,79±341,87 pg/mL; p=0,0006) kıyasla yükselmiştir. IL-40, sCD40L ile pozitif korelasyon gösterdi (r=0,399, p=0,005). Alıcı işletim karakteristiği analizi, IL-40 (eğri altındaki alan =0,873; duyarlılık %87,5; özgüllük %76,7) ve sCD40L (eğri altındaki alan =0,901; duyarlılık %92,5; özgüllük %81,7) için yüksek tanısal performans gösterdi.
Sonuçlar: Hem IL-40 hem de sCD40L, MS’te önemli ölçüde yükselmiştir ve umut verici tanısal geçerlilik sergilemektedir. Bu biyobelirteçler, MS hastalığının etkinliğini ve ilerlemesini izlemek için tamamlayıcı araçlar olarak hizmet edebilir ve klinik uygulamada ve tedavi kararlarında potansiyel değer sunabilir.

Anahtar Kelimeler: Multipl skleroz, interlökin-40, Çözünür CD40 ligand, biyobelirteçler, hastalık etkinliği