Home | Contact
     ISSN 2149-2042
     e-ISSN 2149-4606
 
 
 
Volume : 34 Issue : 4 Year : 2019



Current Issue Archive Popular Articles Ahead of Print




Index












Membership




Applications



 
  Quick Search



Medeniyet Med J: 34 (4)
Volume: 34  Issue: 4 - 2019
Hide Abstracts | << Back
1.Contents

Pages I - VIII

ORIGINAL ARTICLE
2.Significance of Nasal Septum Angulation and Its Association with Rhinosinusitis Symptom Scores
Norhafiza Mat Lazim, Abdul Mokhti Abdullah, Baharudin Abdullah, Zul Izhar Mohd Ismail
doi: 10.5222/MMJ.2019.25986  Pages 333 - 339
Introduction: Nasal septum deviations have been strongly associated with severity of the rhinosinusitis. However, majority of study cannot conclude the direct association between the severity of deviation and rhinosinusitis symptoms. The angulation of the deviated septum however may have a stronger association with the severity of the rhinosinusitis. This angulation is critical to be assessed during clinical examination and have important implications in the subsequent functional endoscopic sinus surgery.
Objectives: The aim of the study was to determine the association of angulation of nasal septum with the severity of rhinosinusitis as measured by symptoms score and Visual Analog Score (VAS).
Methodology: The study was a cross sectional study conducted at two different centres in Malaysia. The study protocol was approved by Ethics Committee (USM/JEPeM/140254). Ninety-eight patients who were diagnosed with rhinosinusitis and fulfilled the selection criteria were assessed for the symptoms score and VAS and the measurement of angulation of nasal septum was performed thru a coronal view of CT paranasal sinuses in bone window setting at osteomeatal complex level.
Results: The result from one-way ANOVA test revealed a significant association between category of severity of septal angulation and the symptom score of rhinosinusitis with the p-value of 0.025. In addition, the result from one-way ANOVA test also revealed a significant association between category of severity of septal angulation and the VAS of rhinosinusitis (p-value < 0.05).
Conclusion: We conclude that severity of nasal septum angulation is significantly associated with severity of rhinosinusitis based on symptoms score and VAS, and these findings could be used in tailored management of rhinosinusitis patient especially during functional endoscopic sinus surgery.

3.The Effect of the Modified Thoracolumbar Interfascial Nerve Plane Block on Postoperative Analgesia and Healing Quality in Patients Undergoing Lumbar Disk Surgery: a Prospective, Randomized Study
Özgür Özmen, Ilker Ince, Mehmet Aksoy, Aysenur Dostbil, Canan Atalay, Kamber Kasali
doi: 10.5222/MMJ.2019.36776  Pages 340 - 345
Amaç: Çalışmamızda lomber disk cerrahisinde yapılan modifiye TLIP bloğunun postoperatif analjezi ve derlenme kalitesi üzerine etkinliğini araştırmayı amaçladık.
Yöntem: Lomber Disk Hernisi cerrahisi planlanan 90 hasta kontrol grubu (Grup C) ve modifiye TLIP bloğu yapılan (Grup T) olarak iki gruba ayrıldı. Her iki gruba hasta kontrollü analjezi yapıldı. Ağrı değerlendirilmesi 30. dk ve 1. 2. 4. 8. 12. 24. saatlerde VAS skalasıyla hastalar dinlenirken ve hareket halindeyken yapıldı. Postoperatif 24. Saatte kullanılan fentanil kaydedildi, hastalara QoR-40 derlenme kalitesi anketi doldurtuldu.
Sonuçlar: Postoperatif 24 saatlik tüketilen fentanil Grup C’de 742.5±220.3 mcg, Grup T’de 446.0±241.98 idi. Gruplar arasında postoperatif tüketilen fentanil miktarı Grup T’de daha azdı ve istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p=0.000). QoR-40 derlenme kalitesi anketinde hastanın ağrı, fiziki bağımsızlığı, fiziksel konforu, psikolojik desteği ve emosyonel durumu karşılaştırıldı. Grup T lehine istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (sırasıyla p=0.000, p=0.017, p=0.002, p=0.001, p=0.000). Grup C ve Grup T’de ağrı skorları cerrahi sonrası 30. dk ve 1. 2. 4. 8. 12. 24. saatte statik ve dinamik olarak kaydedildi. Statik durum ortalama skorlarında 8 ve 12. saat haricinde Grup T lehine istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.05). Dinamik skorlarda tüm saatlerde Grup T lehine istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.05).
Sonuç: TLİP blok yapılan grupta lumbar disk cerrahisi sonrası ağrı skorları, opioid tüketimi ve QoR-40 değerleri daha etkin olarak tespit edilmiştir Lomber spinal disk cerrahisi için modifiye TLIP bloğunun postoperatif analjezide ve hasta derlenmesinde önemli bir yöntem olabileceğini düşünüyoruz.
AIM: The purpose of this study was to investigate the effect of the modified thoracolumbar interfacial plane block(TLIP) on postoperative analgesia and quality of recovery in patients undergoing lumbar disk surgery.
Method: Ninety patients undergoing herniated lumbar disk surgery were divided into a control group(Group C) and a modified TLIP block group(Group T).Controlled analgesia was administered to both groups. Pain evaluation was performed at 30min and at 1,2,4,8,12, and 24h using a VAS scale, with patients at rest and during movement. Fentanyl use was recorded over 24h, and patients completed the QoR-40 quality of recovery inventory.
Results: Twenty-four-hour fentanyl consumption was 742.5±220.3 mcg in Group C and 446.0±241.98 in Group T. Postoperative fentanyl consumption was statistically significantly lower in Group T(p=0.000). The patient’s pain, physical independence, physical comfort, psychological support, and emotional support were evaluated with the QoR-40. Significant differences in favor of Group T were observed (p=0.000,p=0.017,p=0.002,p=0.001 and p=0.000, respectively). Static and dynamic pain scores in Group C and Group T were recorded at 30 min and at 1,2,4,8,12, and 24h. Mean static scores were statistically in favor of Group T with the exception of 8 and 12h (p<0.05).Dynamic scores were statistically significantly in favor of Group T at all time points (p<0.05).
Conclusion: Pain scores, opioid consumption and QoR-40 values after herniation of lumbar disk surgery were superior in the group undergoing TLIP. We think that the modified TLIP block may be an important method in terms of postoperative analgesia and patient recovery for lumbar spinal disk surgery.

4.Comparison of General Anesthesia With Spinal Anesthesia In Laparoscopic Chlecystectomy Operations
Alperen Kisa, Senem Koruk, Hasan Kocoglu, Metin Leblebici
doi: 10.5222/MMJ.2019.37929  Pages 346 - 353
AMAÇ
Laparoskopik kolesistektomi (LK) operasyonları yaygın olarak genel anestezi altında uygulanmaktadır. Spinal anestezi ile bu operasyonların yapılıp yapılamayacağı konusunda daha fazla çalışmaya ihtiyaç bulunmaktadır. Bu çalışmada LK geçirecek olgularda genel anestezi ile spinal anestezinin etkinlik ve komplikasyonlar açısından karşılaştırılması ve uygulanan preemptif analjezinin omuz ağrısı gelişimi, genel anesteziye geçiş oranı ve postoperatif analjezi üzerine olan etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır.

YÖNTEM
Laparoskopik kolesistektomi uygulanacak 18- 65 yaşları arasında, ASA I-II risk grubunda 60 hasta, rastgele, genel anestezi (Grup GA, n = 30) ve spinal anestezi (Grup SA, n = 30) olarak iki gruba ayrıldı. Her iki grupta operasyondan önce i.v. midazolam ve fentanil ile premedikasyon yapıldı. GA grubunda propofol ile anestezi indüksiyon sonrası sevofluran ve remifentanil ile idame sağlandı. SA grubunda hastalara L4-5 aralığından girilerek 15 mg bupivakain ile spinal anestezi sağlanmasını takiben 7-10 dakika Trendelenburg pozisyonunda tutularak blok seviyesinin T4 düzeyine çıkması sağlandı. Demografik veriler, hemodinamik parametreler, operasyon süresi, postoperatif 0,1,4,8,12 ve 24. saat görsel analog skala (VAS) skorları, hasta-cerrah memnuniyeti ve yan etkiler kaydedilerek karşılaştırıldı. SA grubunda perioperatif sağ omuz ağrısı sorgulanarak kaydedildi.

BULGULAR
Grup SA'da 5 hastada hipotansiyon, 4 hastada atropin gerektiren bradikardi, 9 hastada perioperatif omuz ağrısı gözlendi. Hiçbir hastada genel anesteziye geçilmedi. Grup GA'da 1 hastada hipotansiyon gelişti. Postoperatif VAS skorları 0., 1. ve 4. saatlerde Grup SA'da anlamlı olarak düşük bulundu. Hasta memnuniyet skorları Grup SA’da yüksek bulundu.

SONUÇ
Laparoskopik kolesistektomi geçirecek hastalarda, özellikle genel anestezi riskinin yüksek olduğu durumlarda, spinal anestezinin genel anesteziye alternatif bir yöntem olabileceği kanısına varılmıştır.
OBJECTIVE
Spinal anesthesia (SA) in laparoscopic cholecystectomy (LC) operations still needs to be investigated since. We aimed to compare SA with general anesthesia (GA) in terms of efficacy and complications in LC operations, and to investigate the effects of preemptive analgesia on shoulder pain development, transition to general anesthesia, and postoperative analgesia.
MATERIALS and METHODS
Sixty patients in ASA I-II risk group between 18-65 years of age undergoing laparoscopic cholecystectomy were randomly divided into two groups as GA (n=30) and SA ( n=30). Patients were premedicated with i.v. midazolam and fentanyl preoperatively. Anesthesia was induced with propofol in GA group, and maintained with sevoflurane and remifentanil. In the SA group, spinal anesthesia was provided with 15 mg bupivacaine at L4-5 level, and block level was increased to T4 by keeping the patient in Trendelenburg position for 7-10 minutes. Demographic data, hemodynamic parameters, operation time, visual analog scale (VAS) scores at postoperative 0th,1st, 4th,8th,12th and 24th hour, patient-surgeon satisfaction, side effects, and occurrence of right shoulder pain in SA group were recorded.
RESULTS
Effective anesthesia was produced in both groups. The rate of hypotension and bradycardia was higher in Group SA. Nine patients developed perioperative shoulder pain, but none of them required general anesthesia. The postoperative VAS scores were significantly lower in Group SA at 0th,1st, 4th hours. Patient satisfection score was higher in Group SA.
CONCLUSION: We concluded that spinal anesthesia may be an alternative method to general anesthesia in laparoscopic cholecystectomy operations especially when the risk of general anesthesia is too high.

5.Evaluation of Liver Biopsy Findings and Comparison with Noninvasive Fibrosis Scores in Patients with Non-Alcoholic Steatohepatitis
Elmas Biberci Keskin, Ganime Çoban
doi: 10.5222/MMJ.2019.48640  Pages 354 - 359
Amaç
Günümüzde non-alkolik karaciğer yağlanması ve steatohepatit (NASH) sıklığı giderek artmakta olup, erken tanı büyük önem taşımaktadır. Çalışmamızda karaciğer biyopsisi yapılan NASH hastalarında Fibrozis-4 (FIB-4), Aspartate Aminotransferaz Trombosit Oranı (APRI) ve AST/ALT oranı skorlarının karaciğer fibrozunu öngörmedeki yerini ve en uygun kestirim değerlerini araştırdık.
Metod
Karaciğer biyopsisi yapılan NASH hastaları çalışmaya dahil edildi. Tüm hastaların biyopsi sonuçları histopatolojik olarak değerlendirildi ve fibrozis dereceleri evrelendirildi. Aynı şekilde bu hastalarda FIB-4, APRI ve AST/ALT skorları hesaplanarak biyopsi bulguları ile karşılaştırıldı.
Bulgular
Çalışmaya toplam 88 hasta alındı. Bu hastaların 51’i (%58) kadın olup ortalama yaş 52.7±9.5 idi. Biyopsi sonuçlarına göre hastaların 79’unda (%89.8) NASH, 9’unda ise (%10.2) NAFLD tespit edildi. Karaciğer fibrozunun ekarte edilmesinde APRI skoru için <0.47, FIB-4 skoru için ise <0.88 kestirim değeri en yüksek prediktif değere sahipti. Aynı şekilde ileri fibrozun öngörülmesinde ise APRI skoru için >0.68, FIB-4 skoru için ise >2.16 kestirim değeri en yüksek prediktif değeri gösterdi. AST/ALT oranının ise tanısal değeri olmadığı görüldü.
Sonuç
Nonalkolik steatohepatitis olan hastalarda fibrozun noninvazif olarak öngörülmesinde FIB-4 ve APRI skorlarının önemli bir yeri vardır, ancak AST/ALT oranı yeterli değildir. Öte yandan her ne kadar klavuzlar bu skorlama sistemlerini taramada önerse de uygun ideal kestirim değerleri konusunda netlik yoktur. Bu noktada FIB-4 skoru özellikle ciddi fibrozun öngörülmesinde yüksek duyarlılık ve özgüllük ile ön plana çıkmaktadır.
Objective
Nowadays, the incidence of non-alcoholic fatty liver and steatohepatitis (NASH) is increasing and early diagnosis is of great importance. In this study, we investigated the optimal predictive value of Fibrosis-4 (FIB-4), Aspartate Aminotransferase to Platelet Ratio (APRI) and AST/ALT Ratio in predicting liver fibrosis in NASH patients undergoing liver biopsy.
Methods
Patients with NASH who underwent liver biopsy were included in the study. Biopsy results of all patients were evaluated histopathologically and grade of fibrosis was graded. In addition, FIB-4, APRI and AST/ALT scores were calculated and compared with biopsy findings in these patients.
Results
A total of 88 patients were included in the study. Of these patients 51 (58%) were female and the mean age was 52.7 ± 9.5. According to biopsy results, NASH was detected in 79 (89.8%) and NAFLD in 9 (10.2%) of the patients. The cut-off value less than 0.47 for APRI score and <0.88 for FIB-4 score showed the best discriminatory power in exclusion of liver fibrosis. Likewise, the cut-off value greater than 0.68 for APRI score and > 2.16 for FIB-4 score showed the highest predictive value in predicting advanced fibrosis. AST/ALT ratio had no diagnostic value.
Conclusion
FIB-4 and APRI scores play an important role in the prediction of fibrosis in NASH patients, but the AST/ALT ratio is not sufficient. On the other hand, although the guidelines recommend using these scoring systems as a screening tool, there is no clarity as to the appropriate ideal cut-off values. At this point, FIB-4 score stands out with high sensitivity and specificity especially in the prediction of severe fibrosis.

6.Mastoid Cavity Obliteration With Cartilage Graft; Evaluation of 35 Patients
M.Tayyar Kalcioglu, Ali Özerk, Oguz Kadir Egilmez, Numan Kökten, Lokman Uzun, Yüksel Toplu, Muhammet Tekin
doi: 10.5222/MMJ.2019.60948  Pages 360 - 367
Amaç:
Kartilaj enfeksiyon ve retraksiyona karşı oldukça dirençli ve orta kulak tarafından iyi tolere edilen sert bir malzemedir. Bu çalışmanın amacı, canal wall down (CWD) mastoidektomi sonrası kartilaj ile mastoid kavite obliterasyon yapılan olguların sonuçlarını geriye dönük olarak gözden geçirmek ve literatürü tartışmaktır.
Materyal ve Metod:
Ocak 2000 - Haziran 2012 tarihleri arasında kronik otitis media ameliyatı geçirmiş 983 hastadan, CWD mastoidektomi ve mastoid kavite obliterasyonu yapılan ve düzenli aralıklarla takip edilen 54 hasta veri tabanından seçildi ve yeniden değerlendirme için çağrıldı. Tekrar inceleme için gelen tüm hastalar değerlendirilerek verileri retrospektif olarak analiz edildi.
Bulgular:
Yeniden değerlendirme için çağırılan hastaların 35'i çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya alınan tüm hastalara konkal ve/veya tragal kartilaj greftler ile mastoid kavite obliterasyonu uygulandı. Takip süresi 21 ila 41 ay arasında değişmekte idi (ortalama, 27.3 ay). Rezidüel kolesteatom gelişen ve revizyon ameliyatı geçirilenlerin haricinde kuru kaviteli tüm hastalarda epitelizasyon görüldü.
Sonuç:
Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar, CWD mastoidektomi sonrası mastoid kavite obliterasyonu için kartilaj tercih edilebileceğini göstermektedir.
Objective:
Cartilage is a rigid material that is highly resistant to infection and retraction and is tolerated well by the middle ear. The purpose of this study was to review retrospectively the results of cases of mastoid cavity obliteration with cartilage performed after canal wall down (CWD) mastoidectomy and to discuss the literature.
Materials and Methods:
Of 983 patients who underwent surgery for chronic otitis media between January 2000 and June 2012, 54 patients who underwent CWD mastoidectomy plus mastoid cavity obliteration with cartilage and who followed up regularly were selected from the database and invited for re-evaluation. All patients who came for a follow up after the invitation were examined and their data were evaluated retrospectively.
Results:
Thirty-five of the patients who accepted the invitation were included in the study. All of the patients in the study underwent mastoid cavity obliteration with conchal and/or tragal cartilage grafts. The duration of follow up ranged from 21 to 41 months (average, 27.3 months). Epithelization occurred in all patients with dry cavity, except one who had residual cholesteatoma and underwent revision surgery.
Conclusion:
The results of this study indicate that cartilage can be preferred for obliteration of mastoid cavity after CWD mastoidectomy.

7.Retrospective Evaluation of Perinatal and Early Neonatal Outcomes in Infants of Migrant Mothers: A Case-controlled Study
Özgül Bulut, Sibel Sevük, Nuran Üstün, Sertaç Arslanoğlu, Hüsnü Fahri Ovalı
doi: 10.5222/MMJ.2019.86658  Pages 368 - 373
Amaç: Göçmen anne bebeklerinde perinatal özelliklerin ve neonatal morbiditelerin görülme sıklığının araştırılması, Türk anne bebekleriyle karşılaştırılması.
Yöntem: Hastanemizde 2015-2019 yılları arasında yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatan 89 Suriyeli anne bebekleri ile aynı dönemde ardışık yatan 89 Türk anne bebeklerinin verileri retrospektif ola¬rak dosya kayıtlarından elde edildi. İki grup arasında demografik data, perinatal ve neonatal sonuçlar karşılaştırmak için istatistiksel analiz yapıldı.
Bulgular: Suriyeli annelerin yaş ortalaması anlamlı olarak daha düşük, adölesan gebelik oranı anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.01). Suriyeli annelerde çoğul gebelik, akraba evliliği ve uzamış erken membran rüptürü görülme oranı da Türk annelere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptandı (p<0.05). Konjenital anomaliler, respiratuvar distress sendromu, yenidoğanlarda geçici taşikne, pnömoni / bronşiolit, sepsis, sarılık ve beslenme problemi insidansı Suriyeli ve Türk annelerden doğan bebeklerde benzerdi. Bunun yanında, gestasyon haftası, doğum ağırlığı, cinsiyet, doğum şekli, düşük Apgar skoru, hastanede yatış süresi ve mortalite görülme sıklığı açısından Suriyeli anne bebekleri ile Türk anne bebekleri arasında anlamlı farklılık görülmedi (p>0.05).
Sonuç: Göçmen statüsü perinatal ve neonatal sonuçları olumsuz etkileyen bir faktördür. Bununla birlikte, Suriyeli anne bebeklerinde mortalite ve neonatal morbidite görülme sıklığı Türk anne bebeklerine göre belirgin bir farklılık göstermemektedir. Bu, son dönemde göçmenlerin sağlığının genel bir iyileşmesinden veya Türkiye’de yaşayan göçmen kadınların doğum öncesi ve sonrası dönemlerinde anne-çocuk sağlığı hizmetlerine erişebilirliği artıran politikaların başarılı bir şekilde uygulanmasından kaynaklanıyor olabilir.
Objective: To investigate the incidence of perinatal features and neonatal morbidities in migrant mothers and and to compare them with native Turkish mothers.
Method: A retrospective analysis was conducted using the medical records of 89 infants born to Syrian immigrants and 89 infants born to native Turkish mothers who were consecutively admitted to the neonatal intensive care unit of our hospital between 2015 and 2019. Statistical analyses were used to compare demographic data and perinatal and neonatal outcomes between the two groups.
Results: Compared to Turkish mothers, Syrian mothers were significantly younger and included more adolescents (p <0.01). The rates of multiple pregnancy, consanguineous marriage, and prolonged premature membrane rupture were also significantly higher in Syrian mothers (p <0.05). The incidences of congenital anomalies, respiratory distress syndrome, transient tachypnea in newborns, pneumonia/bronchiolitis, sepsis, jaundice, and feeding problems were the same for infants born to Syrian and Turkish mothers (p >0.05). In addition, the two groups did not differ with respect to gestational week at birth, birth weight, sex, delivery type, Apgar score, duration of hospital stay, and infant mortality incidence (p >0.05).
Conclusion: The immigrant status negatively affects perinatal and neonatal outcomes. However, the incidences of infant mortality and neonatal morbidity did not differ between infants born to Syrian or Turkish mothers. This may be due to the recent improvements in the of overall health status of migrant women or of those migrants living in Turkey being able to have access to increased prenatal and postnatal period mother-child health services policies which have been successfully implemented.

8.Evaluation of Cases With Myotonia Congenita for Cardiovascular Risk
İbrahim Halil Damar, Recep Eröz
doi: 10.5222/MMJ.2019.93357  Pages 374 - 379
Amaç: Myotoni Konjenita (MK), klorür voltaj kapılı kanal 1 (CLCN1) genindeki mutasyonun neden olduğu kalıtsal bir klorür kanalı nöromüsküler bozukluğudur. MK insidansının 100.000'de 1 olduğu tahmin edilmektedir. Sol ana koroner arter yokluğu (LMCA) anomalisi nadir bir koroner anomalidir. MK varyasyonu ve kardiyovasküler risk taşıyan dört üyeli bir aileyi sunuyoruz.

Materyal ve Metodlar: Olguların demografik özellikleri, laboratuvar bulguları, antropometrik ölçümleri ve kardiyolojik incelemeleri yapıldı. Ayrıca, CLCN1 geni NGS ile dizilendi ve MTHFR (A1298C), Faktör V Leiden (G1691A), Faktör II (G20210A), MTHFR (C677T), Faktör V Cambridge (G1091C), plazminojen aktivatör inhibitör 1 (PAI-1) 4G/5G APOE, APOB, ITGB, ACE (ins / del), FVHR2 ve FGB genlerindeki değişiklikler olası trombofili riski açısından değerlendirildi.

Bulgular: Olgu 1'de CLCN1 geninde homozigot c.1886T> C (p.Leu629Pro) değişikliği ve ayrıca koroner arter hastalığı, miyokard infarktüsü öyküsü, hiperlipidemi, primer hipertansiyon, vertigo, Lomber disk herniasyonu ve işitme kaybı vardı. Olgu 1’de koroner anjiyografide LMCA saptanmadı. Diğer olgular (2,3 ve 4) heterozigot c.1886T> C (p.Leu629Pro) değişimine sahipti ancak elektrokardiyografi ve transtorasik ekokardiyografileri normaldi. Ek olarak, aile üyelerinin tümü, kardiyovasküler hastalığa yol açan ilgili genler açısından artmış risk faktörlerine sahipti.

Sonuç: Kardiyomiyositlerdeki klorür kanallarındaki değişikliklerin miyokard tutulumuna yol açabilmesi nedeniyle, MK'li olguların kardiyovasküler risk açısından düzenli olarak incelenmesi gerektiği söylenebilir. Ayrıca, MK’li ve kardiyovasküler hastalık için yüksek genetik risk faktörlerine sahip hastalar düzenli olarak takip edilmelidir.
Background: Myotonia Congenita (MC) is a hereditary neuromuscular disorder caused by a mutation in chloride voltage-gated channel 1 (CLCN1) gene. The incidence of MC is estimated as 1 in 100.000. The absence of left main coronary artery (LMCA) anomaly is a rare coronary anomaly. Here we present a family with four members who have MC variation carrier and cardiovascular risk.
Materials and Methods: The demographic features, laboratory findings, anthropometric measurements and cardiological examination of the cases were recorded. In addition, CLCN1 gene was sequenced by NGS and possible causes of inherited thrombophilia risk including MTHFR (A1298C), Factor V Leiden (G1691A), Factor II (G20210A), MTHFR (C677T), Factor V Cambridge (G1091C), plasminogen activator inhibitor 1 (PAI-1) 4G/5G, APOE, APOB, ITGB, ACE (ins/del), FVHR2 and FGB gene alterations were evaluated.
Results: Case 1 had homozygous c.1886T>C(p.Leu629Pro) alteration in CLCN1 gene and also coronary artery disease, myocardial infarction (MI) history, hyperlipidemia, primary hypertension, vertigo, Lomber disc herniation and hearing loss. LMCA was not detected in coronary angiography in case 1. The other cases (2, 3 and 4) have heterozygous c.1886T>C (p.Leu629Pro) alteration with normal electrocardiographic and echocardiographic findings. Additionally, all of family members had genetic risk factors for the related gene, which lead to an increased risk of cardiovascular disease.
Conclusions:
Due to alteration of chloride channels in cardiomyocytes leads to variable myocardial involvement, cases with MC should be regularly followed for cardiovascular risk. Moreover, the cases with MC and with genetic profile associated with high cardiovascular risk should also be regularly followed up by cardiologists.

9.Effects of Bispectral Index-controlled Use of Magnesium on Propofol Consumption and Sedation Level in Patients Undergoing Colonoscopy
Hamit Yoldas, Isa Yildiz, Ibrahim Karagoz, Mustafa Sit, Muhammed Nur Ogun, Abdullah Demirhan, Murat Bilgi
doi: 10.5222/MMJ.2019.99705  Pages 380 - 386
Amaç: Bu çalışmanın amacı, bispektral indeks kontrollü magnezyum kullanımının propofol tüketimi, periprosedürel hemodinamik cevap ve hasta konforu üzerine etkilerini araştırmaktır.
Materyal ve Metod: Çalışmaya toplam 60 hasta dahil edildi. Grup I'de (magnezyum), işlem başlamadan 10 dakika önce tek bir doz 50 mg / kg magnezyum sülfat (100 mL% 0.9 NaCl ile seyreltilmiş) verildi. İşlem başlangıcında 0.5 mg / kg propofol bolusu uygulandı. Propofolün idame dozu 60 mcg / kg / dakika idi. İşlem sırasında propofol infüzyonu bispektral indeks (BIS) değeri 70 olana kadar titrasyonla arttırıldı. Grup II de (salin), işlem başlamadan 10 dakika önce 100 ml % 0.9 NaCl uygulandı. Propofol bolus ve idame dozları ve hedef BIS değerleri Grup I deki ile aynıydı.
Bulgular: BIS değerleri gruplar arasında karşılaştırıldığında, Magnezyum grubundaki (grup 1) ilk BIS değerleri salin grubundan (grup 2) anlamlı derecede yüksek idi (p<0.05). BIS 70'e ulaşma süresi Magnezyum grubunda anlamlı derecede düşüktü (p <0.05). Propofol tüketimi grup 2'de grup 1'den daha fazlaydı (p <0.05). BIS 70'e ulaşma süresi Grup 1'de anlamlı derecede düşüktü (p <0.05). Gruplar arasında hasta ve endoskopist memnuniyeti açısından anlamlı fark bulunmadı (p ˃ 0.05).
Sonuç: Propofole ilaveten magnezyum kullanımı kolonoskopik müdahalelerde ilaç tüketimini azaltmak için etkili ve güvenilir bir seçenek olabilir.
Objective: To investigate the effects of bispectral index-controlled use of magnesium on propofol consumption, periprocedural hemodynamic response and patient comfort.
Materials and Methods: A total of 60 patients were enrolled in the study. In Group I (magnesium), a single dose 50 mg/kg magnesium sulfate (diluted with 100 mL 0.9% NaCl) was administered 10 minutes before the beginning of the procedure. Initial dose of 0.5 mg / kg propofol bolus was applied. The maintenance dose of propofol was 60 mcg / kg /min. During the procedure, the propofol infusion was increased by titration until the bispectral index (BIS) value of 70 was achieved. In Group II (saline), 100 ml 0.9% NaCl was administered 10 minutes before the beginning of the procedure. The propofol bolus and maintenance doses, and target BIS values were the same as those in Group I.
Results: When BIS values were compared between the groups, the initial BIS values in the magnesium group (Group 1) were significantly higher than those of the saline group (Group 2) (p<0.05). The time to reach BIS 70 was significantly lower in the magnesium group (p<0.05). Propofol consumption was greater in Group 2 than in Group 1 (p <0.05). The time to reach BIS 70 was significantly lower in Group 1 (p <0.05). No significant difference was found between the groups in terms of patient and endoscopist satisfaction (p ˃ 0.05).
Conclusion: The use of magnesium in addition to propofol may be an efficient and reliable option to reduce the drug consumption during colonoscopic interventions.

REVIEW
10.Shift Work Association with Cardiovascular Diseases and Cancers among Healthcare Workers: A Literature Review
Mainul Haque, Adamu Yau
doi: 10.5222/MMJ.2019.54775  Pages 387 - 395
The round-the-clock demands of healthcare services, coupled with the shortage of healthcare providers in many parts of the world have made shift work widespread among healthcare workers. Understanding how to mitigate adverse health effects associated with shift work is essential to health promotion, disease prevention, and quality of life. This comprehensive review aims to present evidence linking shift work with cardiovascular diseases and cancers among healthcare workers. Several studies demonstrated evidence of the association between long-term shift work exposure and the risk of cardiovascular diseases. The testimony about shift work-related adverse health effects has been on the rise among healthcare workers. Shift work disturbs circadian patterns and cardiopulmonary processes, leading to adverse health outcomes. Increasing prevalence of shift work in healthcare industries due to population expansion and public health threat of cancers call for investigation towards a better understanding of the underlying mechanism of shift work-induced diseases. Shift work period was considered in different studies using various criteria, resulting in inconsistent measurement definition leading to misclassification of the study population. There is a need for a more considerable and wholistic effort towards standardization of shift work definition, and conduct assessment to establish an actionable framework for intervention strategies.

CASE REPORTS
11.Heterozygous Beta Chain Variant Hemoglobin Pusan: A Rare Case Report in Turkish Population
Durmuş Ayan, Özgür Kırbıyık, Berk Ozyilmaz
doi: 10.5222/MMJ.2019.10476  Pages 396 - 399
Rutin talasemi (hemoglobin varyant) taraması esnasında tespit edilen vaka 25 yaşında erkek hasta ve Türk kökenlidir. Fizik muayenesinde herhangi bir anormal bulguya rastlanmadı. Laboratuvar incelemesinde anemi yönünden herhangi bir bulguya ( demir eksikliği, B12 eksikliği vs.) rastlanmadı. Ancak hemoglobin varyant raporu değerlendirilirken, normal hemoglobin piklerinin yanı sıra daha önce tanımlanmayan bir pik daha olduğu tespit edildi. Numune bilinmeyen bir hemoglobin varyantı şüphesi ile doğrulama yapılması için genetik analize gönderildi. Genetik analiz sonucuna göre bilinmeyen hemoglobin varyantının Hemoglobin Pusan (Hb Pusan) olduğu tespit edildi. Bu çalışmanın amacı Türk toplumunda nadir görülen bir hemoglobin varyantı hakkında bilgilendirme yaparak, bu hemoglobin varyantı hakkında farkındalığını arttırmaktır. Ayrıca bu hastalığın klinik ve hematolojik bulguları vaka raporunda tartışılmıştır.
The case, detected during routine thalassemia (hemoglobin variant) screening, was a 25-year-old male patient of Turkish origin. Physical examination revealed no abnormal findings. Laboratory findings did not reveal any signs of anemia (iron deficiency, B12 deficiency, etc.). However, when the hemoglobin variant report was being evaluated, it was found that besides the normal hemoglobin peaks, there was another peak that had not been defined before. The sample was sent to genetic analysis for verification with the suspicion of an unknown hemoglobin variant. According to the genetic analysis, the unknown hemoglobin variant was found to be Hemoglobin Pusan (Hb Pusan). The aim of this study is to give information about a hemoglobin variant which is rarely seen in Turkish population and to raise awareness about this hemoglobin variant. In addition, clinical and hematological findings of this disease are discussed in the case report.

12.Aspiration Avoiding Tracheostomy in Neonatal Cystic Oral Lesion
Mohd Shaıfulnızam Mamat Nasır, Muhammad Nuaim Ishak, Farah Hanan Abd Wahıd, Jawaad Ahmed Asıf, Irfan Mohamad
doi: 10.5222/MMJ.2019.44977  Pages 400 - 403
Oral cyst is uncommon in the neonatal period. Depending on the size and site of occurrence, the symptoms may vary. If it not diagnosed and managed expeditiously, these oral cyst may cause significant morbidity and mortality as its can be fatal. We report a successfully managed case of oral cyst in neonate that presented with huge tongue mass at birth with potential impending airway obstruction. She was referred for tracheostomy as intubation was impossible. We attempted needle aspirate and the airway successfully relieved without the need for tracheostomy.

13.Author Index

Pages 5000 - E4
Abstract | Full Text PDF




 

  Copyright © 2019 MEDJ All Rights Reserved